Meneer Foppe

Zo schijnen alle complottheorieën die momenteel over de wereld rondgaan uit één bron te stammen.
In ondergrondse bunkers in het duingebied van de Bosplaat op Terschelling houdt zich een groep ex-nazi’s schuil, die al sinds 1945 misinformatie verspreidt - in de laatste tien jaar vooral via internet - met als doel de wereldorde te verstoren en uiteindelijk de macht te grijpen.
Iraanse onderzeeërs zorgen voor de bevoorrading en de gigantische servers waarvan men zich bedient, staan in Noord-Korea.

Mick Jagger heeft als 60-plusser het kontje van een twaalfjarige.
Hoe flikt Mick ‘m dat?

Onze linkerburen blijven nog zeker twee weken weg. Ondertussen verandert hun zorgvuldig en met veel liefde ingerichte achtertuintje door de hitte in een dorre ravage. Het lijkt wel oktober in hun tuintje - uitgebloeide bloemen, gele afgevallen bladeren, slaphangende struiken.

Hun hond is naar een pension, hun kat naar een tante, maar hun achtertuintje hebben ze helemaal alleen gelaten.

Ik heb er al ’s over gedacht van ons uit over de schutting te spuiten. Toch doe je dat niet zo gauw.

Of zullen we met alle buren afspreken, dat we aanstaande zaterdag om vijf uur van vier kanten het tuintje-in-nood gaan doordrenken? Vier hoge harde stralen, gedurende een kwartier.

Als Jim het vastlegt met zijn videocamera, heeft Editie.nl vast wel belangstelling.

Harre Mastenbroek van nummer 14

- We zijn op de set van Je zuster zal je bedoelen, het speelfilmdebuut van regisseur Robert Slingerland, naar een boek van Roon de Ru. Terwijl op de achtergrond tientallen spuitmachines bezig zijn de Guffeltse hei met een dikke sneeuwlaag te bedekken, praat ik even met de regisseur. Wat was voor jou het startpunt van dit filmproject, Robert?

‘Het is begonnen tijdens het lezen van het boek van Roon de Ru. Bij hoofdstuk drie aanbeland dacht ik: zo’n boek zou ik zelf geschreven kunnen hebben. Helemaal mijn onderwerp, mijn stijl. Maar ja, ik ben cineast, geen schrijver, dus toen heb ik contact gezocht met Roon de Ru over de verfilming en we waren ‘t snel eens: Roon zou zich volstrekt niet bemoeien met de verscripting van zijn boek en toen ben ik aan de slag gegaan.’

- Nu luidt de titel van het boek van Roon de Ru Schemerkoorts en gaat jouw film Je zuster zal je bedoelen heten. Daar zit nogal wat verschil tussen.

‘Zoals er wel meer verschilt. In het boek van Roon heeft de hoofdpersoon helemaal geen zuster - die in mijn film de hoofdrol vervult. Ja, een man van negentig is niet zo’n bioscooptrekker, dus toen heb ik zijn zuster bedacht.’

- Die zuster, Nythite, is in de film 24 jaar en komt in het boek niet voor. Is de Nythite-figuur niet wat al te onwaarschijnlijk met die vader van negentig…

‘Ja, dat is nou juist de vrijheid die ik als filmmaker opeis. Die hondsdolle sledehonden komen ook niet in het boek voor. Net zo min als de terroristische aanslag op de Martinitoren. Dat alle filmfiguren robotten blijken te zijn van de planeet Jonathan, ja, dat staat in mijn script, niet in het boek.’

- In feite heeft de film helemaal niets met het boek te maken. Het boek staat ook nergens op de titelrol of op de affiches vermeld, dacht ik.

‘Nou, ho ho, ik zei nadrukkelijk dat ik tijdens het lezen van Roons boek dacht: ik zou zelf ook zo’n boek willen schrijven. Nou, dat boek - dat ik dus zelf geschreven zou kunnen hebben - dat ben ik nu aan het verfilmen. Roon de Ru wilde nog wel op de titelrol genoemd worden als ‘inspiratiebron’, maar dat lijkt me een tikkeltje overdreven.’

U ben in eigen land gebleven met de vakantie. Groot gelijk, heeft u. Het eten is hier je van het en je weet wat je krijgt. En dat moet je in het buitenland maar afwachten. Voor hetzelfde geld loop je daar een enge ziekte op. Laat staan de Mexicaanse griep.
Nu komen binnenkort alle landgenoten van heinde en ver terug en u weet het: zij dragen de griep bij wijze van souvenirtje in hun handbagage mee.

Daarom zeggen wij: hoe eerder u wat ertegen slikt hoe des te beter. En daarom zijn wij zo verheugd u een partij Tammiflu tegen inkoopsprijs aan te kunnen bieden. Wacht geen dag langer en bestel bij ons uw dosissen Tammiflu (7 stuks per persoon geeft de beste bescherming, hebben de artsen uitgedokterd).

Voor de kosten kan u het niet laten en je gezondheid is dus wel degelijk te koop. Een doos met 100 capsules Tammiflu (uit China!) kost bij ons 99 euro 90. Een begrafenis is duurder, zeggen wij dan.

Opgelet!
Als u bij ons uw auto laat slopen in verband met de slooppremie, krijgt u 1 doos Tammiflu geheel gratis! Want, zeggen wij: je kan beter je auto slopen dan je lijf! Ja zo is het toch?

Harry van Bezooyen
Autosloperij v/h Wed. Hoeksema

Steeds meer vakantiegangers kopen de cadeautjes voor de thuisblijvers - de dierenoppassers en de familieleden - pas na terugkomst in het vaderland, in onze betere foodgift-winkels.

De vakantiegangers doen het voorkomen of ze die zware potten marmelade, die grote pakken thee, die flessen bijzondere olijfolie, of die gigantische ronde trommels met koekjes speciaal voor de thuisblijvers over de halve wereld hebben meegezeuld.
‘O, wat heerlijk! Wat ontzettend lief van jullie!’

Een opvouwparapluutje onder de snelbinders op de bagagedrager van een herenrijwiel.

(NB. Ik probeer deze waarneming nu wel een algemeen en universeel karakter te geven, maar het betreft MIJN parapluutje, onder MIJN snelbinders, achterop MIJN fiets!)

In de vijf minuten dat de buurvrouw binnen is om het etensbakje te vullen, kunnen ze niet zoveel kwijt. Een paar kopjes geven en wat langs de benen strijken, dat is het wel zo’n beetje. Maar een lekker potje aaien, krauwen en snorren zit er niet in.

Nou, dan maar weer naar buiten. Om een potje te vechten met de ontevreden poezen van de buren aan de overkant. Die moeten ook nog veertien dagen zonder mensen zien door te komen.

In tijden heeft meneer Foppe het woord niet gehoord, maar vanmorgen klonk het weer eens. Op de radio kon iemand de cijfers - behorende bij een vorm van criminaliteit, als hij het goed had begrepen - niet meteen ophoesten.

Hij schrikt altijd zo van dat woord. Het is niet best als je de cijfers - of een geldbedrag - niet kunt ophoesten.

Als hij het woord hoort, moet hij als vanzelf zijn keel schrapen. Hij kreeg er nu zelfs een kloddertje slijm van in zijn mond en waar moest hij dat laten? Hij snelde naar de keuken om het uit te spugen, zette er gauw een straal warm water op en keek met afgrijzen toe hoe de klodder langzaam in de gaatjes wegliep.

Ophoesten - bah, wat een vies woord. Somber stemmend ook. Zijn hele dag was erdoor verpest.

Vanmiddag haalde hij de verzekeringspapieren uit de la van het dressoir tevoorschijn om te controleren of ze nog niet verlopen waren. En vergewiste hij zich van de aanwezigheid van zijn ziekenhuisplaatje.

- Mag ik even weten wat jij bij Milja Bovenover te zoeken hebt, ja?
- Ho ho. Ga even zitten. Wie zeg je?
- Ach kom, dat weet je best. Je zit voortdurend op de Facebook-site van Milja Bovenover te reageren. Vandaag weer. Je hebt bij haar gereageerd met een opgestoken duimpje en de mededeling: ‘Evert vindt dit leuk’. Mag ik dus even weten wat er zo leuk is aan ene Milja Bovenover?
- Aha! Dus jij zit de Facebooks van mijn vrienden na te pluizen. Te screenen, zeg maar.
- En ik mocht geen vriend worden op jouw Facebook. Je eigen vrouw mocht van jou geen vriend worden. ‘Nee, dat werd een beetje klef.’ Maar nou begrijp ik dat beter. Je hebt al vijf duimpjes bij Milja gedeponeerd.
- Nou en?
- Nou en? Ik wil dus weten: wie is Milja Bovenover?
- Een oud vriendinnetje van school. Die heeft zich gemeld op mijn Facebook. En dat is hartstikke leuk. En zo zie je maar hoe Facebook werkt, je komt er allemaal oude vrienden tegen en wat is daar in hemelsnaam mis mee?
- Er is iets mis als blijkt dat jij alle activiteiten van Milja Bovenover even leuk vindt. O, o, wat vindt Evert het leuk als Milja meldt dat zij die en die film of dat en dat boek zo mooi vindt. Of dat ze op vakantie naar Zuid-Afrika gaat. En ja hoor, Evert zit alweer met een duimpje omhoog.
- Wat heb jij te zoeken op het Facebook van Milja, als ik vragen mag? Hoe ken jij Milja Bovenover?
- Dat is ‘t ‘m juist: die ken ik niet. Maar ik zag haar wel bij jouw vrienden staan. Ze heeft mij daarna toegelaten als vriend - per ongeluk, denk ik - en zodoende kwam ik erachter dat jij haar duimpjes geeft.
- Dus jij zit in mijn vriendenbestand te wroeten naar duimpjes van mij?
- Mag ik weten wie jij zo leuk vindt? Kennelijk leuker dan ik. Want ik heb nog nooit een duimpje van je gekregen.
- Ach kom. Doe niet zo kinderachtig. Ik heb Milna sinds school, sinds dertig jaar dus, niet meer gezien. En het is toch leuk, zo’n oud contact weer op te pakken?
- Door duimpjes te geven? Wie is hier nou kinderachtig. Sorry, hoor.
- Weet je wat? Ik stop met dat hele Facebook en ik zal al mijn 138 vrienden doorgeven dat het niet meer mag van mijn vrouw.
- Dus ik ben weer de bitch die haar man verbiedt duimpjes uit te delen. Ok, dan ben ik de bitch: als ik ooit merk dat jij contact hebt met Milja Bovenover buiten Facebook om, dan zal ik dat wijf op haar eigen Facebook helemaal verrot schelden. Zodat al haar en jouw vrienden kunnen lezen wat voor mannetje jij bent.
- Als je maar weet dat ik dan bij Milja zal reageren met ‘Evert vindt dit leuk’, vergezeld van de grootste duim die er op Facebook uit te delen valt.