Het literaire nieuws zal u niet zijn ontgaan: Thomas Rosenboom heeft een nieuwe, lijvige roman het licht doen zien, getiteld Zoete Mond. Paginagroot zijn de kranteninterviews met de schrijver; op de televisie besteedde Nova in een live-interview aandacht aan deze belangrijke culturele gebeurtenis.
Een sleutelrol in de breed uitgerolde pr-campagne vervult het konijn van de schrijver. In alle interviews steekt Rosenboom de loftrompet over zijn konijn, dat hem bij het moeizame schrijfproces zo behulpzaam is geweest.
Een citaat uit de Boekenbijlage van NRC-Handelsblad van gisteren:
Vraag: Wat vormde de aanleiding tot deze meanderende roman?
Rosenboom antwoordt:
‘Bij mijn andere boeken had ik eerst een verhaallijn, nu begon het met een gevoel. De aanleiding was Pons, het konijn dat hier een jaar of zes geleden gekomen is. Mijn ex-vrouw en ik hadden ons opgegeven als pleegouders voor een puppy, die zou worden opgeleid tot blindengeleidehond. We kregen huisbezoek van iemand van die vereniging om te kijken of we wel geschikt waren. We werden afgewezen. Omdat we toch iets levends in huis wilden, schaften we een konijn aan. Pons was dus eigenlijk tweede keus. Maar hij maakte veel onvermoede zachtheid in mij los.’ Einde citaat.
Opvallend in de pr-campagne rond het nieuwe boek van Thomas Rosenboom is de afwezigheid van het konijn. Op de vele foto’s kijkt Rosenboom ons met een gekwelde, ja, haast korzelige blik aan - schrijven gaat van au - er kan hooguit een zeer zuinig lachje af, maar konijn Pons is de grote afwezige.
Wij willen dolgraag weten: hoe ziet Pons eruit? Maar vooral: gaat het goed met Pons? Waar blijft het grote interview met konijn Pons?
Meer vragen worden momenteel gesteld door de Dierenbescherming. Rosenboom werd afgewezen als pleegouder voor een blindengeleidehond - is zo iemand dan wèl geschikt een konijn als muze in huis te houden? Is konijn Pons debet aan de echtscheiding van Rosenboom? Heeft een rechter toen bepaald dat Rosenboom de voogdij over konijn Pons kreeg toegewezen?
Krijgt konijn Pons goed konijnenvoedsel, zoals peentjes en vers gras en voldoende buitenlucht? Heeft Rosenboom een tuin waarin konijn Pons onbeperkt - of desnoods in een ren - kan huppelen en springen?
In een interview geeft Rosenboom aan dat Pons in blakende welstand zou verkeren. Ook nu het door het konijn geïnspireerde boek is verschenen, zou de schrijver iedere avond voor het slapengaan zijn konijn aaien, waarna het beest de schrijver likt. Het staat er echt.
Waarom werd ons op tv in Nova het aaien en likken van konijn Pons onthouden?
De Dierenbescherming laat het er niet bij zitten. Maandag dient een kort geding tegen Thomas Rosenboom, wegens geestelijke mishandeling van een zesjarig konijn. Als eis wordt gesteld dat Rosenboom alle media toegang tot zijn huis dient te verschaffen, zodat ons gehele land zich kan overtuigen van de zogenaamde dierenliefde van de schrijver.
Pas als wij allemaal gezien hebben dat schrijver Thomas Rosenboom door konijn Pons vrijwillig en met graagte wordt gelikt, gaan wij erover denken zijn nieuwe roman aan te schaffen.