Mondkapje

woensdag 29 april 2009 20:54 | foppelog

(Een videogesprek met de schrijver op Literatuurplein.)

In alle nieuwsuitzendingen zag je mensen met mondkapjes voor hun gezicht. Meneer Foppes ongerustheid steeg met elk volgend journaal. Weer meer blauwe en witte mondkapjes. Ze liepen over straat, ze zaten op bankjes in de parken, ze kwamen aan op vliegvelden. Het waren weliswaar buitenlandse mondkapjes, maar de tijd zou komen dat ook hier… Meneer Foppe had op straat en bij het boodschappen doen al voorzichtig om zich heen gekeken, maar nog geen Nederlands mondkapje kunnen ontdekken.
En dat terwijl iedereen, dat wist hij zeker, wel een mondkapje in huis had. Behalve meneer Foppe. Hij had op de radio gehoord dat ‘er een run op mondkapjes was geweest’. Nou had hij toch al niet in de winkel om een mondkapje durven vragen. Hij wist wat ze - terecht - zouden denken: ‘Kan die oude meneer zijn kostbare mondkapje niet beter afstaan aan een jonger iemand?’ In wat voor winkel kocht je eigenlijk mondkapjes? In de apotheek? Op doktersrecept?
Als binnenkort het mondkapje voor alle Nederlanders verplicht werd gesteld, mocht meneer Foppe niet meer de straat op. Niet meer naar de supermarkt. Als enige zonder mondkapje werd je als een paria genegeerd en uitgescholden.

Zou het moeilijk zijn, zelf een mondkapje maken? Het zou een politiecontrole moeten kunnen doorstaan - dus vervaardigd van echte stof.

De servetten van moeder, dacht meneer Foppe in de vroege ochtend na een slapeloze nacht. De mooie, witte, damasten servetten, die vroeger alleen met Kerstmis op tafel lagen. Hij had er zes keurig opgevouwen in het dressoir liggen. Uit één servet mocht best een mondkapje worden geknipt. Zonde, moeder was er zo zuinig op geweest; het waren de servetten van háár moeder. Maar als het leven van haar zoon gered kon worden, had zij het ook gedaan: knippen in een mooi servet.

Het eerste mondkapje viel te klein uit. Meneer Foppe had twee gaatjes aan de zijkanten van het uitgeknipte lapje geboord waarin hij twee elastiekjes had geknoopt, maar het mondkapje zat veel te strak voor meneer Foppes mond. Toen hij een zenuwachtige grimas trok, brak het elastiekje rond zijn rechteroor.
Ook het tweede mondkapje bleek te klein. Als meneer Foppe door zijn neus ademhaalde, klapte de bovenkant van het lapje naar beneden en kwamen zijn neusgaten vrij en dat was vast en zeker verboden.
Het derde en vierde mondkapje waren weer te groot. Ze bedekten meer dan de helft van meneer Foppes hoofd. Een mondkapje? Het leek wel een bivakmuts. Misschien hielden ze hem wel voor een overvaller en zou hij in de kraag worden gevat.

Toen meneer Foppe nog één servet over had gaf hij het op.
Weet je wat, dacht hij, als het griepvirus het hele land in zijn greep heeft gekregen, bind ik mijn laatste servet aan de buis van de stofzuiger, die ik als witte vlag uit het raam steek. Dan weten ze dat daar iemand woont die hulp nodig heeft. Ze komen me heus wel redden.
Of niet.
Nou, dan niet.

Fragment uit Meneer Foppe en de hele reutemeteut

maandag 27 april 2009 22:36 | foppelog

(Meneer Foppe kijkt op de late avond naar de televisie)
Het kwam hierop neer - vertaalde meneer Foppe - dat als het virus van een dier samen zou gaan met het virus van een mens - nou, berg je. Er kwam nu een draaiende wereldbol in beeld. Het aldus ontstane griepvirus zou miljoenen slachtoffers maken over de gehele wereld.
En daar had je die rustige, betrouwbare geleerde meneer weer, die je de laatst tijd vaak zag als het om enge ziektes ging die miljoenen slachtoffers zouden maken.
‘Als we vijf miljoen injecties voorradig hebben,’ zei hij geruststellend, ‘kunnen we iedereen die ziek wordt inenten.’
Alleen jammer dat er maar 200.000 injecties in Nederland voorradig waren. De regering wist het nog niet zeker, maar misschien gingen ze er binnenkort wel vijf miljoen bijkopen.
Meneer Foppe maakte zoals gewoonlijk razendsnel de onheilsbalans op.
Als het griepvirus het land binnendrong, zou het de deur van meneer Foppe zeker niet overslaan. ‘Waarom wel?’ luidde het bewijs van zijn veronderstelling. Hij keek vanuit zijn leunstoel door de openstaande gangdeur met een angstgezicht naar de voordeur, alsof hij buiten de enge viruskluwen over de gaanderij hoorde schuifelen.
Als de griep eenmaal binnen was, zou hij nooit om de reddende injectie durven vragen. Hij hoorde het dokter al zeggen: ‘Helaas, meneer Foppe, dit is een pandemie, hè, er zijn mensen die op dit moment wel even belangrijker zijn dan ene meneer Foppe, meneer Foppe!’
‘Vanzelfsprekend, uiteraard, excuses…’ zei meneer Foppe.
Toch een mooie gedachte dat hij dood zou gaan om een belangrijker iemand te laten leven. Misschien werd een minister gered met de uitgespaarde injectie van meneer Foppe.
Even schoot haar beeltenis door zijn hoofd, maar nee, Hare Majesteit had vermoedelijk uit voorzorg het reddende serum al lang en breed in het blauwe bloed.
Meneer Foppe was een beetje trillerig geworden. Onder invloed van dit journaal ging hij uren wakker liggen, dat was zeker.

In een Amsterdams restaurant

zondag 26 april 2009 14:25 | foppelog

- Niet omkijken, hoor, maar schuin rechts achter je zit Nienke Terveld… Nee, rechts…
- Nee, dat is Nienke toch niet? Je bedoelt die van Verbouwen En Hoe?
- Nee, dat is Oetske van der Wetering, nee, ik bedoel Nienke Terveld, de actrice.
- Waarin heeft ze dan gespeeld?
- Ja, dat weet ik niet meer. In zoveel. Ja, dat is ze.
- Eh… het zou een zus kunnen zijn.
- Zij een zus? Nee, ze is het echt.
- Nee, joh, dat is Oetske toch niet?
- Nee, Nienke Terveld.
- Het zou een zus van Oetske kunnen zijn. Hee, niet omkijken, maar twee tafeltjes achter je zit die… kom… die tv-advocaat…
- Ja, ik zie het, ik weet wie je bedoelt… Meester… Prong… Van Drongen?
- Ja, is-em. Verder zie ik geen bekenden.
- Raar. Vaak wemelt het hier van de bekenden.
- Ik heb hier al twee keer Latje Tivoli zien eten. En één keer Leau Boersma.
- Zal wel met de crisis te maken hebben. Worden ook de Bekende Nederlanders schaarser. Die vliegen er als eersten uit. Honger! Waar blijft het eten?
- Meneer! We zitten al een kwartier op het Hoofdgerecht te wachten!
Ober:
- Sorry, ik kreeg net door dat het Hoofdgerecht te laat is. Zit vast in een file.
- Moet het Hoofdgerecht dan van buiten komen?
- Jazeker: onze kok werkt vandaag thuis.

Dit is echt nieuws - of niet?

vrijdag 24 april 2009 15:22 | foppelog

Een van de onderstaande berichten is uit het nieuws van vandaag gelicht.
De vier overige nieuwsfeiten zijn heel erg verzonnen.

A. De frauduleuze tandtechnicus verkocht kunstgebitten van overledenen als nieuw.

B. Een 53-jarige alcoholverslaafde dominee heeft de blindenstok van een zwakbegaafde doofstomme ouderling gestolen.

C. Een corrupte 82-jarige Belgische non heeft 115.000 euro gestolen van een demente vrouw.

D. De vrolijke Frans gaf de suïcidale behanger een zetje.

E. Een doortrapte 100-jarige Friese klokkenmaker is op heterdaad betrapt bij het vervaardigen van gifsouffleetjes.

Twitter

woensdag 22 april 2009 19:28 | foppelog

svp van eind naar begin lezen (van onderen naar boven)

Hey there! Driek is using Twitter.
Twitter is a free service that lets you keep in touch with people through the exchange of quick, frequent answers to one simple question: What are you doing? Join today to start receiving Drieks updates.

driek

moet staan in volle bus. Moe. Dalijk te bed. Hoi, Driek houdt het voor gezien!
ongeveer 2 minuten ago from Twitstat Mobile

staat op bushalte. Lijn 30 weer 7 minuten te laat.
ongeveer 9 minuten ago from Twitstat Mobile

@liesemies Geeft niks! Ander keertje. Was leuk. Doedag!
ongeveer 12 minuten ago from Twitstat Mobile in reply to @liesemies

@liesemies Hema Dordrecht? Shit! Woonde jij niet ook in Schiedam dan?
ongeveer 13 minuten ago from Twitstat Mobile in reply to @liesemies

@liesemies Ook al half uur? Waar zit je dan?
ongeveer 14 minuten ago from Twitstat Mobile in reply to @liesemies

@liesemies Wacht nu half uur. Kom je nog?
ongeveer 15 minuten ago from Twitstat Mobile in reply to @liesemies

vindt dat ze koffie hebben even clean als interieur.
ongeveer 44 minuten ago from Twitstat Mobile

heeft nooit in zijn leven in een Hema koffie gedronken. Best cool!
ongeveer 44 minuten ago from Twitstat Mobile

@liesemies Uitgeshopt? Koffie doen?
ongeveer 46 minuten ago from Twitstat Mobile in reply to @liesemies

@liesemies Hoi, Lies leuk van je te horen!
ongeveer 48 minuten ago from Twitstat Mobile in reply to @liesemies

constateert dat veel mensen lelijk zijn en somber kijken.
ongeveer 56 minuten ago from Twitstat Mobile

dronk capu met bagel. Lekker wel.
ongeveer 58 minuten ago from Twitstat Mobile

heeft nieuwe van Bruce Fagghan afgeluisterd, niet gekocht.
ongeveer 1 uur ago from Twitstat Mobile

hoopt dat er meer vrienden-twitteraars in town zijn.
ongeveer 2 uur ago from Twitstat Mobile

zit tegen haar aan, linkerbeen wordt warm, beetje vies.
ongeveer 3 uur ago from Twitstat Mobile

komt naast dikke vrouw op enigste vrije plek te zitten.
ongeveer 3 uur ago from Twitstat Mobile

is boos dat bus 30 11 minuten te laat is.
ongeveer 3 uur ago from Twitstat Mobile

staat op bushalte, op weg to town.
ongeveer 3 uur ago from Twitstat Mobile

heeft niks in huis, geen brood, zelfs geen koffie.
ongeveer 4 uur ago from Twitstat Mobile

Reclametekst

| foppelog

Vanmorgen stuitte ik in de krant op een reclametekst voor een boek en ik dacht na lezing: ‘Hou er maar mee op! Stop de persen! Hier is niet tegenop te boksen.’

Het magnum opus van een literair genie, boordevol gedenkwaardige personages, wier verhalen twee continenten omspannen en de Europese geschiedenis van de twintigste eeuw bestrijken. Het is een even rijk als vermetel waagstuk, dat voortdurend balanceert op de rand van de lach en de verschrikking en de kenmerken bevat van een detective, een episch gedicht en een filosofische roman.
(Over 2666 van Roberto Bolaño; tekst uit een lezersaanbieding van de Volkskrant)

Wat moet ik nou met mijn verhaaltjes over een eenzame man in een flatje in een Nederlands stadje, die het al moeilijk krijgt als-ie een boodschapje moet doen in de supermarkt?

Er is geen weg terug. Mijn boek is gedrukt. Ach, kleine, leuke (leuk bedoelde) boekjes moeten er ook zijn. Ja toch?
(De schrijver wordt overmand door twijfels; het is maar goed dat hij niet drinkt.)

Spuitende sporters

dinsdag 21 april 2009 11:01 | foppelog

Naar sport op tv kijkt meneer Foppe zelden. Ja, als er een voetbalinterland wordt gespeeld, wil hij nog wel ’s een paar minuten blijven plakken. Dan denkt hij even aan vroeger, hoe vader en oom Henk aan tafel zaten, met de radio tussen hen in, en hoe ze dan opsprongen en als wildemannen door de kamer dansten en schreeuwden als Nederland een doelpunt had gemaakt.

Ook als sporters na een overwinning feestvieren blijft meneer Foppe soms even kijken. Voornamelijk om te griezelen. Want steevast komt er een fles champagne tevoorschijn waar overdreven heftig mee wordt geschud, om er na ontkurking de omstanders mee te besproeien.

Vreselijk vindt meneer Foppe dat. Onlangs zag hij het weer. Een club was kampioen geworden, een uitzinnige menigte stond te juichen onder een balkon. Meneer Foppe keek met afgrijzen toe hoe die bekende trainer, die meneer De Graal, grijnzend, met bezweet hoofd een fles champagne stond te mishandelen, waarna hij de vrijkomende stralen in het publiek spoot.

Meneer Foppe denkt nog altijd dat champagne de duurste en chicste drank ter wereld is. Thuis dronken ze het nooit. Champagne is niet ‘voor mensen zoals wij’. En hijzelf heeft er ook nooit een druppel van geproefd.

Voor meneer Foppe is de Spuitende Sporter het toppunt van ordinaire, hedendaagse barbarij.

De liefde bedrijven

maandag 20 april 2009 08:00 | foppelog

Op deze zondagmorgen kwam het er weer ’s van. Vrijen kon je het niet noemen - Evert en Jacqueline bedreven de liefde. En hoe. Onstuimig en op veel, zo niet alle mogelijke manieren.
Toen hij op zijn knieën achter haar stond en haar omhoog gedrukte kont stevig in zijn greep hield en heftig stootte, waarbij ze kreunden en riepen van ‘ja, ja, ja!’, hadden zij dus geen zicht op de slaapkamerdeur achter hen.

Pas toen kleine Evert naast het bed stond, met zijn duim en met de punt van zijn slaapdoekje in zijn mond, keek grote Evert in de licht geamuseerde blik van kleine Evert.
Grote Evert trok zich onmiddellijk terug, duwde Jacqueline op haar zij, ging naast haar liggen en trok in één beweging het dekbed over hen heen.
‘Leuk, hè?’ zei grote Evert, ‘papa en mama doen ochtendgymnastiek!’
Wat was dat nou voor een raar woord - je zag aan de opgetrokken wenkbrauwtjes van kleine Evert dat hij nog nooit van ochtendgymnastiek had gehoord.
‘Je mag beneden naar de tv kijken,’ zei Jacqueline, die tijd nodig had om bij te komen en na te denken, ‘zoek zelf maar een dvd uit.’

Jacqueline wilde een kinderpsycholoog inschakelen voor een onderzoek naar blijvende schade. Moest ook zijn schooljuf worden ingelicht?
Evert praatte haar alle premature hulpverlening uit het hoofd. ‘We moeten even goed op hem letten en als hij erover begint, leggen we het hem wel uit op zijn niveau.’

sure we can, yes!

zaterdag 18 april 2009 14:40 | foppelog

Het is al geruime tijd geleden dat ze van PTT uiteindelijk TNT (Tie En Tie) maakten - we hebben er nog steeds geen vrede mee.

Dat ze van rood, van oudsher de postkleur bij uitstek, overgestapt zijn naar een vieze kleur oranje - we vinden het onvergeeflijk, een visuele vervuiling van de openbare ruimte.

Maar de slogan die door Tie En Tie nu in alle reclame-uitingen wordt gebruikt, doet de deur dicht:

sure we can

Ik neem aan dat ik hier niet hoef uit te leggen waarom deze leuze niet door mijn beugel kan en niet in mijn brievenbus past.

In een brief aan de bewoners van alle panden in Nederland zet de Tie En Tie uiteen dat sinds 1 april op alle vormen van postverzending concurrentie is toegestaan.

sure we can nu overstappen naar andere bedrijven als we iets te verzenden hebben.

of course we will

We willen geen schokkende filmpjes

vrijdag 17 april 2009 07:56 | foppelog

Matthijs van Nieuwkerk kondigde aan dat er schokkende beelden zouden volgen. Dus zag ik hoe 25 jaar geleden de komiek Tommy Cooper tijdens een live tv-show een hartaanval kreeg en overleed.

Ik had die beelden niet willen zien. Ze spoken al een paar dagen door mijn hoofd en ik raak ze niet kwijt.

Ach, zou Matthijs in het vervolg een duidelijker waarschuwing willen geven?

Bijvoorbeeld:
‘Wij gaan u nu schokkende beelden laten zien van iemand die doodgaat. En door dat te doen in de vooravond, in ons vrolijke familieprogramma vol ditjes en datjes en gesnap en gesnater, geven we toe over een enorme wansmaak te beschikken, maar ja, wat kan ons het verrotten - u vreet die filmpjes dus deze kan er ook nog wel bij.’

Startpagina Foppelog Foppelog archief Wie is meneer Foppe? Data Reutemetour Het boek,
de making-of