Kleine boodschap

dinsdag 31 maart 2009 19:22 | foppelog

Soms is meneer Foppe onderweg van supermarkt naar huis, wanneer zich een kleine boodschap aandient. Tegelijk groeit de fatale zekerheid dat hij thuis ‘niet zal halen’. Gauw een openbaar toilet zoeken voor een noodstop - er zit niets anders op. 

Een café binnengaan, een kop koffie bestellen en pas dan naar het toilet snellen, is voor meneer Foppe een onmogelijke actie, zo zeker is hij ervan dat de cafébaas er iets van zal zeggen. ’Het is toch echt niet de bedoeling dat u mijn café binnengaat enkel en alleen voor het toilet, meneer. Het toilet is er voor onze vaste gasten die meer bestellen dan een excuuskopjekoffie.’

Meneer Foppe is dus aangewezen op de toiletten in warenhuizen en op het station en als hij de poortjes en draaihekken is gepasseerd - hij heeft altijd enkele vijftigcents munten in de jaszak - kiest hij in het herentoilet nooit voor de urinoirs, maar altijd voor een wc die op slot kan.

Maar dan. Als hij de kleine boodschap tot zijn grote opluchting kwijt is, begint de grote schoonmaak. Want meneer Foppe wil een eventuele volgende bezoeker niet de indruk geven dat híj het toilet zo vies heeft achtergelaten. Hij trekt een flink eind wc-papier en neemt alle spetters op bril en randen af, ook al weet hij zeker dat het niet zíjn spetters zijn. Maar ook de vloer, met links en rechts plasjes naast de pot, krijgt een grondige schoonmaakbeurt. En ook dat zijn zeker niet meneer Foppe’s eigen plasjes. Hij poetst en boent tot alle sporen zijn verdwenen. De pot glimt, de vloer is droog.

Ja, het is een smerig karweitje, het opruimen van andermans kleine boodschappen - en hij is soms op de rand van kokhalzen - maar de voldoening is groot als er inderdaad een volgende klant staat te wachten. ‘Gaat uw gang, hoor’, zegt meneer Foppe de deur uitnodigend openhoudend. 

Of hij zegt - en dan is hij in een uitstekend humeurtje: ‘Gaat uw gang, hoor, de kust is vrij!’

Shawldag

maandag 30 maart 2009 15:46 | foppelog

Eind maart, als de zon in de blauwe lucht van zich doet spreken, worden de mannen onrustig. Er zijn mannen die zich de ogen uitwrijven en tegen andere mannen zeggen: ‘Laat bloesjesdag maar komen! Ik ben er klaar voor!’

Een andere categorie mannen - meneer Foppe behoort tot hen - maakt zich druk over het bepalen van de juiste shawldag. Wanneer is de buitentemperatuur zodanig hoog dat de wintershawl thuis gelaten kan worden?

Statistisch gezien - dat is onderzocht - viert 83% van de mannen de bloesjesdag en maakt slechts 3% van de shawldag werk. (14% heeft geen flauw idee waarover het gaat.)

Van de shawldagmannen is meneer Foppe misschien wel de meest fanatieke. Voordat hij zijn appartement moet verlaten voor boodschap of ommetje, tobt hij heden ten dage bij de kapstok in het halletje. ‘Doe ik ‘m om, of laat ik ‘m thuis.’

Als hij de shawl te vroeg aflaat, vreest hij voor een koutje. ‘Zal je net zien: ben je de winter goed doorgekomen, vat je nog een fikse verkoudheid…’

Maar als hij de zonnige straat opgaat met een wintershawl om en niemand draagt er een, zal iedereen denken: ‘Moet je die kouwelijke sukkel zien. Is het eindelijk eens lekker weer, is het voor die sacherijnige man weer niet goed.’

Vanmorgen heeft meneer Foppe zelfs een proeftochtje gemaakt over de uitgestorven galerij van het flatgebouw. Even waagde hij zich buiten. Zonder shawl. Terwijl de zon scheen.

Maar nee, meneer Foppe vond het toch te frisjes aan de hals. Dus glipte hij gauw naar binnen, sloeg de shawl om zijn nek en terwijl hij weer de galerij opstapte - nu om echt de straat op te gaan - dacht hij vastberaden: ‘Ze kunnen me wat!’

Bon/lussen

zondag 29 maart 2009 09:25 | foppelog

Mochten er lezers zijn die denken dat er met meneer Foppe zelden iets te lachen valt, dat meneer Foppe dag en nacht angstig zit te wachten op wat hem nu weer voor ergs zou kunnen overkomen, die lezers kunnen wij geruststellen.

Meneer Foppe lacht soms! Hardop! 

(Daar schrikt hij prompt van en hij denkt onmiddellijk aan wat de onderburen ervan zullen vinden - een man die in zijn eentje zit te giebelen… gaat het wel goed met die meneer van boven?)

Al dagen schiet meneer Foppe in de lach als hij het woord bonussen hoort. Het woord valt regelmatig in het tv-nieuws en de praatprogramma’s en de sprekers kijken er vaak boos bij: ‘Het is een schande dat mensen in deze barre tijden zulke vette bonussen durven op te strijken.’

Meneer Foppe kan er niets aan doen, maar in zijn hoofd wordt het woord bonussen automatisch vervangen door bolussen. En dat werkt onweerstaanbaar op zijn lachspieren. Bolus, dat woord gebruikte moeder in de tijd dat de kleine meneer Foppe nog onder haar leiding het toilet bezocht. Daarvoor, toen hij nog ‘op de pot’ ging, was er sprake van ‘de grote bah’, maar het woord bolus is in huize Foppe jarenlang gehanteerd. ‘Heb je al een bolus gedaan?’ 

Ja, herinnert hij zich, het was ook een koffiebroodje, de bolus, en een enkele keer serveerde moeder dat bij de zondagochtendkoffie. Niet meneer Foppe’s favoriete lekkernij. In die gedraaide vorm deed de bolus hem teveel denken aan… ja, een bolus. En daar zet je niet graag je tanden in. Bovendien zat er op die koffiebolus een kleverig laagje - bij het eten kreeg je vieze plakhanden, waardoor je ook aan die andere bolus moest denken. Hè, jakkiebakkie!

Hoewel meneer Foppe het beladen woord niet hardop zou durven uitspreken, schiet hij toch in een niet te onderdrukken lach als hij een deskundige of een politicus ernstig hoort zeggen: ’Wij eisen dat al die bestuurders en commissarissen hun bolussen teruggeven!’

Geopend vanaf 08.00 uur

zaterdag 28 maart 2009 10:01 | foppelog

Sinds er een supermarkt in zijn buurt is bijgekomen die zaterdagochtend al om acht uur is geopend, is meneer Foppe’s boodschappendoen voor het weekeinde - altijd een bron van onrust, met teveel ongewenste blikken van teveel andere mensen - er een stuk ontspannender op geworden.

Je moet wel pas om kwart over acht komen. Je moet niet de kans lopen dat je als eerste klant de lege hal betreedt. Dan kun je aangestaard worden door vijf wachtende cassières die alle vijf denken: ‘Wat is dat voor een zonderlinge man. Wie gaat er nu op zaterdagochtend om acht uur boodschappen doen!’

Maar een kwartiertje later zijn er voldoende medeklanten, waar je je onopgemerkt tussen kunt voegen. Die eersten slapen nog half. Of ze hebben licht gezwollen katerhoofden, zodat ze niet in staat zijn op hun omgeving te letten.

Nee, het bevalt meneer Foppe uitstekend in zo’n bijna lege supermarkt. Hij durft zichzelf zelfs te trakteren op een kopje koffie uit de automaat. Het is gratis - service van de zaak - en dat vindt hij jammer; hij had er liever vijftig eurocent voor betaald. Dan heb je recht op zo’n bakje. Nu zouden de vakkenvullers, die hem met hoog opgetaste wagens voorbijrollen, best eens kunnen denken: ‘Opgehoepeld armoedzaaier, met je gratis koffietje, sta ons niet in de weg.’ Terecht!

Zaterdagochtend, bijna half negen. Nu durft meneer Foppe bij het afrekenen ook zonder gêne een groot pak wc-papier op de band van de kassa te plaatsen. Niemand staat ongeduldig achter hem. Niemand kan zich vrolijk maken. ‘Zoveel wc-rollen voor die ene man. Gaan die in het weekend allemaal op? Nou, lekker fris!’

Partij

vrijdag 27 maart 2009 12:05 | foppelog

Nu hij in het nieuws heeft gehoord dat ‘de vermoedelijke dader van de steekpartij is aangehouden’, nu pas durft meneer Foppe naar het grote kleurrijke veld met krokussen gaan kijken in het plantsoen van het Azaleaplein.

Waarom noemen ze zo’n vreselijke gebeurtenis altijd een steekpartij - een partij is toch iets leuks, iets feestelijks? Zoals je vroeger een verjaarspartijtje gaf? Een steekgeval, een steekmoord, een steekincident, een steekvreselijkheid - meneer Foppe zou ook geen beter woord weten.

Als hij uit het nieuws hoort over een moord- of steekpartij en dat van ‘de dader elk spoor ontbreekt’, gaat meneer Foppe zo min mogelijk naar buiten. Eén schichtig tochtje naar de supermarkt volstaat om voor enkele dagen eten in huis te halen en te wachten op het verlossende bericht: de dader(s) is (zijn) aangehouden. 

Ook het bericht over een misdrijf dat door drie daders is gepleegd, dat er twee inmiddels zijn aangehouden, maar van de derde elk spoor ontbreekt, geeft meneer Foppe een onvoldoende veilig gevoel om zomaar een wandelingetje te gaan maken.

Maar nu waagt hij het erop. 

Wat een kleurenpracht! Hoeveel krokussen bloeien er niet op het Azaleaplein? Tienduizenden.

Een lentepartij.

‘Het debat wordt live uitgezonden’

donderdag 26 maart 2009 08:15 | foppelog

Meneer Foppe zou vandaag onder de pannen kunnen zijn. Als hij nu vanmorgen vroeg een paar boodschapjes deed, kon hij om kwart over tien voor de tv zitten. (Een lekkere eierkoek erbij? Nee, kan niet meer: bezuinigen!)

Vandaag werd het gehele spoeddebat over de regeringsmaatregelen live uitgezonden. Meneer Foppe wist van een vorige keer hoe verslavend zo’n ultralange uitzending is. Als je twee uur naar het gekissebis uit de Tweede Kamer had gekeken, kon je niet meer stoppen. 

Vooral die twee pittige jonge vrouwen zouden weer meneer Foppe’s speciale aandacht krijgen. Wat die allemaal tegen de minister-president durfden roepen! Femke & Agnes veegden soms de vloer aan met meneer Balkenende, die altijd keurig in de plooi bleef. Soms zag je dat hij wel boos werd, maar nooit riep hij: ‘En nu is het genoeg! Hou nou ’s een keer uw waffels!’ Laat staan dat hij zijn papieren de zaal in gooide of in huilen uitbarstte. Meneer Foppe moest er niet aan denken wat hij zou doen als twee jonge vrouwen zo tegen hem tekeer zouden gaan.

Maar soms werd er ook hard gelachen, al begreep meneer Foppe nooit waarom. Zoals hij ook niet begreep wie er nu gelijk had. Al die meneren en mevrouwen deden of ze zeker wisten wat er moest gebeuren. Meneer Foppe gaf dan de ene spreker gelijk, dan de ander, ook al beweerde die het tegendeel van wat de vorige spreker met zoveel stelligheid had betoogd.

En aan het eind van het debat werden er altijd handen geschud. Dat was voor meneer Foppe ook reden te blijven kijken. Er gebeurde niets ergs. In feite gebeurde er niets. Het was een tv-programma met een gegarandeerd happy end. Meneer Balkenende zei dan altijd, verheugd glimlachend, dat hij blij was met alle steun.

‘Ja, ik ga gezellig kijken’, besloot meneer Foppe.

Bezuinigen

woensdag 25 maart 2009 10:07 | foppelog

In de nieuwsprogramma’s op tv werden mensen op straat aangehouden met de vraag: ‘Waarop gaat ú bezuinigen?’ Je zag de mensen schrikken. ‘Euh… euh… minder uit eten gaan, of zo.’

Meneer Foppe zou het ook niet weten. De laatste keer uit-eten was nog met moeder, vijftien jaar geleden. Naar de Chinees voor een bami rames. Waarop moest hij nu bezuinigen? Hij hoopte dat de minister-president op de televisie zou komen zeggen wat iedereen precies moest doen en laten om bij te dragen aan het bestrijden van de crisis.

Er kwam een sloopregeling voor oude auto’s, ving meneer Foppe op. Hij had zelf geen auto, dus ook geen oude, maar misschien werd hij wel verplicht te helpen met het slopen van oude auto’s! 

Maar er werd ook gezegd, dat de bezuinigingen pas ingingen in 2011 - meneer Foppe was de nieuwe AOW-grens van 67 jaar dan al ruim gepasseerd. Hij zou dan toch zeker niet meer verplicht te werk worden gesteld in een autosloperij?

De Reutemetour

maandag 23 maart 2009 20:16 | tour

Wim de Bie gaat met Meneer Foppe en de hele reutemeteut in mei en juni 2009 op reis door het land. In de volgende boekwinkels zal hij voorlezen en signeren:

  • donderdag 7 mei Middelburg, De Drvkkerij
  • zaterdag 9 mei Rotterdam, Boekhandel v/h Van Gennep
  • donderdag 14 mei Groningen, Scholtens Wristers
  • vrijdag 15 mei Utrecht, Broese
  • zaterdag 23 mei Amsterdam, Boekhandel Athenaeum
  • zondag 24 mei Den Haag, Boekhandel Paagman
  • zondag 7 juni Maastricht, Selexyz Dominicanen
  • donderdag 11 juni Bussum, Boekhandel Los

Over een nieuw boek en deze site

dinsdag 17 maart 2009 12:37 | foppelog

Twaalf jaar na het verschijnen van het laatste boek van Wim de Bie (Different koek!, 1997) en veertien jaar na het verschijnen van het laatste boek over meneer Foppe (Meneer Foppe over de rooie, 1995) verschijnt eind april 2009 eindelijk weer ’s een boek van Wim de Bie over meneer Foppe: Meneer Foppe en de hele reutemeteut.

Vragen aan De Bie:
- Waarom zo lang gewacht met een boek?

‘Door tv-werk, maar vooral door het schrijven op internet aan Bieslog, dat zes jaar in beslag heeft genomen, kwam het er niet van. Niets mooiers dan het schrijven van een boek. Los van de boeken die ik samen met Kees van Kooten heb gemaakt, publiceerde ik bij de Harmonie acht (solo)boeken en ik kreeg de laatste jaren een steeds grotere heimwee naar Boekenland.’

- Wat mogen we na al die jaren verwachten? Het definitieve Meneer Foppe Boek?
De Dikke Foppe?

‘Ai! Nee, ik moet bescheiden blijven. ‘Meneer Foppe en de hele reutemeteut’ is een bundel korte stukken, een selectie van de dagelijkse weblogstukjes die ik voor internet schreef (Bieslog). Berichten uit de buitenwereld. Daar doorheen loopt de eenzame vrijgezel meneer Foppe, de verlegenste man van Nederland, die er alles aan doet zijn eigen binnenwereld te beschermen.
Ter herintroductie heb ik een paar stukken uit twee oudere meneer Foppe boeken opgenomen, maar het overgrote deel van de stukken verschijnt voor het eerst in druk.’

- En wat is de bedoeling van deze site? Een voortzetting van Bieslog onder een andere naam?

‘Dat niet. Meer een ‘making of’. Want ik wilde in een paar filmpjes vertellen over de productie van dit boek: van files tot papier. Als dat interessant is. Weet ik nog niet. We zullen zien.’

Startpagina Foppelog Foppelog archief Wie is meneer Foppe? Data Reutemetour Het boek,
de making-of